Porozumienie zawarte w dniu 2 grudnia 2003 w Zabrzu pomiędzy Gminą Miejską Zabrze reprezentowaną przez: a Województwem Śląskim reprezentowanym przez: zwanych dalej "Stronami", o współpracy mającej na celu ochronę dziedzictwa kulturowego Górnego Śląska poprzez realizację projektu pn. "ZABRZE - ŚLĄSKI OŚRODEK KULTURY TECHNICZNEJ i TURYSTYKI PRZEMYSŁOWEJ" obejmującego skanseny górnicze: "Guido" i "Królowa Luiza" oraz Główną Kluczową Sztolnię Dziedziczną. Na terenie Górnego Śląska zachowało się wiele historycznych obiektów przemysłu ciężkiego będących świadectwem okresu gwałtownej industrializacji. Wiele z nich uległo ruinie a egzystencja tych, które pozostały w dalszym ciągu jest poważnie zagrożona. Część z nich znajduje się na terenie miasta Zabrze, niektóre zachowane w doskonałym stanie już teraz podlegają opiece konserwatorskiej i są udostępnione zwiedzającym. Do najcenniejszych należą: Skansen "Guido", położony na terenie kopalni założonej w XIX (późniejszej Kopalni Doświadczalnej Węgla Kamiennego M-300) funkcjonował od lat osiemdziesiątych, wyposażony był przez Muzeum Górnictwa Węglowego w zabytkowe obiekty muzealne. W roku 1987 część wyrobisk dołowych i obiektów powierzchniowych Skansenu została wpisana jako dobro kultury do rejestru zabytków. Muzeum Górnictwa Węglowego mieszczące się w zabytkowym budynku dawnego starostwa z bogatymi zbiorami, ilustrującymi rozwój górnictwa w Polsce i tradycje górnicze na Górnym Śląsku. Jednym z najciekawszych zabytków techniki górniczej jest wchodzący w skład Muzeum, Skansen Górniczy "Królowa Luiza" (dawna kopalnia węgla kamiennego "Królowa Luiza", późniejsza KWK Zabrze-Bielszowice, Pole Zachód). Zespół zabudowy kopalni decyzją z dnia 20 grudnia 1993 r. wydaną przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Katowicach został wpisany do rejestru zabytków. Główna Kluczowa Sztolnia Dziedziczna wybudowana w latach: 1799 - 1863 o długości 14,25 km służąca do odwodnienia śląskich kopalń oraz transportu węgla łodziami. Na odcinku od Skansenu "Królowa Luiza" do wylotu w centrum miasta sztolnia ma długość 2,3 km. Jej wylot zasypano w 1953 r. Od 1999 r. sztolnia kilkukrotnie była penetrowana, jej stan jest bardzo dobry i może stać się znaczącym elementem wyżej wymienionego projektu. Mając na uwadze cel Porozumienia strony uzgodniły, co następuje:
|